|
Historia zgromadzenia sięga korzeniami francuskich wspólnot zakonnych. Matka Teresa Ewa z książąt Sułkowskich Potocka, przyjmując konstytucje zakonne i metody pracy apostolskiej od m. Teresy Rondeau z Laval, 1 listopada 1862 roku założyła w Warszawie przy ul. Żytniej pierwszy Dom Miłosierdzia. Dzień ten przyjmuje się jako datę powstania Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Polsce. Tytuł współzałożycielki ma m. Teresa Rondeau, a za duchową współzałożycielkę zgromadzenie uznało świętą s. Faustynę. |
Domy Miłosierdzia - tak nazywano placówki działalności apostolskiej zgromadzenia - skupiały dziewczęta i kobiety, które z własnej woli pragnęły głębokiej przemiany moralnej. Rodzinna atmosfera, oddzielenie od świata, pewna anonimowość i dyskrecja, modlitwa i praca dawały oczekiwane efekty. Wiele setek dziewcząt i kobiet zaczęło swoje życie od nowa, z poczuciem osobistej godności, w szacunku dla siebie i innych, z wyrobionym przekonaniem o wartości i sensie ludzkiego życia oraz jego ostatecznym celu.
W okresie międzywojennym wśród wychowanek coraz więcej było młodych dziewcząt, dla których stopniowo organizowano system szkolny. I tak Domy Miłosiedzia, które były miejscem pracy i modlitwy, przekształcały się w zamknięte zakłady wychowawcze dla dziewcząt z programem nauczania w zakresie szkoły podstawowej i średnich szkół zawodowych. Kierowało je kuratorium, sądy dla nieletnich i osoby prywatne. Ta forma prowadzenia dzieła apostolskiego utrzymała się w zasadzie do 1962 roku, ale już wcześniej władze państwowe rozpoczęły proces przejmowania zakładów prowadzonych przez zgromadzenie. Pozostałe zakłady zgromadzenie przekształciło na placówki Caritasu. Wtedy siostry otoczyły opieką dzieci o obniżonej sprawności umysłowej i psycho-ruchowej oraz chore kobiety. Pracę z osobami zaniedbanymi moralnie prowadziły w domach samotnej matki i w otwartych świetlicach.
1 września 1989 roku zwrócono zgromadzeniu Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy dla dziewcząt w Krakowie i tak rozpoczął się powrót Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia do pracy apostolskiej zgodnej z jego charyzmatem w formie całkowitej opieki nad osobami potrzebującymi głębokiej przemiany moralnej.
Posłannictwo świętej s. Faustyny wniosło nowe formy realizacji charyzmatu zgromadzenia, którym jest współpraca z Bożym miłosierdziem w dziele ratowania zagubionych dusz, przez słowo - głoszenie orędzia Miłosierdzia Bożego i przez modlitwę o miłosierdzie dla grzesznego świata. W ten sposób działalnością apostolską zgromadzenia zostały objęte również osoby potrzebujące moralnej odnowy, które żyją w świecie. Ponadto święta s. Faustyna włącza w charyzmatyczną działalność zgromadzenia kapłanów, osoby konsekrowane i świeckie, które angażują się w realizację jej posłannictwa w Stowarzyszeniu Apostołów Bożego Miłnictwo Faustinum.
|
Dom generalny ul. Żytnia 3/9 |
Dom nowicjatu ul. Siostry Faustyny 3 |
Dom nowicjatu 241 Neponset Ave |
